Direct naar paginainhoud

Sandra Anijs vrijwilliger bij inspiratie Inc. en ambassadeur 1e eetexpeditie

‘Dat mensen blij zijn als ik langs ben geweest, dat is mijn intentie’

Mensen blij maken en van betekenis zijn voor anderen. Dat is de rode draad in het leven van Sandra Anijs. Of het nu gaat om het helpen van ­kinderen, asielzoekers of ouderen, Sandra staat altijd voor anderen klaar. Met een achtergrond in de ouderenzorg en kinderopvang is dat niet zo vreemd. In het verleden had ze ook nog een kapsalon. Als cliënten haar weleens vragen hun haar te knippen, doet ze dat ook gewoon. ‘Mensen zouden wat meer voor elkaar moeten openstaan, gewoon er voor
elkaar zijn.’ 

 

Sandra werkte lange tijd als vrijwilliger voor Inspiratie Inc. (Inc. van inclusie en van In Nederlandse Communities). Twee dagen in de week ondersteunde ze daar een ouder- en kindergroep voor bewoners van het nabijgelegen asielzoekerscentrum. ‘Ik ving hun kinderen op, hielp ze met de opvoeding en regelde tal van activiteiten en andere praktische zaken. Bijvoorbeeld een plek voor de vrouwen om te leren fietsen.’ Als ze dan zeggen “hé, ik kan het wel”, dan maakt me dat heel blij.’ De stichting ging in 2021 failliet. ‘Dat vinden we heel erg! Het is belangrijk om vreemdelingen zo snel mogelijk te begeleiden, zodat ze sneller integreren. Anders blijven ze toch hangen in hun eigen bubbel.’ Ze werkt nu als vrijwilliger in een woonzorgcentrum voor dementerenden en somatische cliënten. ‘Een keer in de week doen we samen boodschappen en gaan daarna lekker koken. De bewoners willen wel dat ik elke dag langskom’, zegt Sandra lachend, ‘maar ik heb ook nog een eigen leven’.

‘Weet je wat zo fijn is?’ Als cliënten zeggen, “jij bent toch de beste”, of “wat smaakt het weer heerlijk!”

EETEXPEDITIE

Toch twijfelde ze geen moment toen ze in 2019 werd gevraagd als ambassadeur van de 1e Eetexpeditie in Almere Buiten. Ze prijkte trots op de flyer waarmee de uitnodiging werd verspreid. ‘Ik noem het zelf ambassadrice voor eetbare vruchten in de Almeerse bossen. Dat zijn er heel veel, zoals kastanjes, hazelnoten, appels, of rozenbottels. Dat weten veel mensen niet. Met de Eetexpeditie wilden ze hier meer bekendheid aan geven. Eerlijk gezegd wist ik dat ook niet hoor, maar je kunt er heerlijke cakes of jams mee maken. In Suriname doen we dat ook veel’. Ze heeft nu ook een kookboekenkastje in haar tuin. Iedereen die langskomt mag een kookboek meenemen, of een kookboek toevoegen.’

VUILNISZAK

En zo rolt ze van het ene vrijwilligersproject in het andere. ‘Weet je wat zo fijn is’, zegt Sandra, ‘als  cliënten zeggen, “jij bent toch de beste”, of “wat smaakt het weer heerlijk”! Daar doe ik het voor. Ik hoor weleens dat sommige hulpverleners alleen het strikt noodzakelijke doen. Maar het gaat niet alleen om wassen en aankleden. Als cliënten vragen of ik de vuilnisbak wil legen, doe ik dat gewoon. Anderen zeggen dan, “maar daar word ik niet voor betaald”. Ik denk dan, ik ben er toch. Als ik weer wegga, kan ik die bak best even buiten zetten. Ik wil gewoon een glimlach op hun gezichten. Dat mensen blij zijn als ik langs ben geweest, dat is mijn intentie.’

 

 

 

 

THEMA'S